FB IMG 1432740461817

Συλλογή πληροφοριών για την επιλογή ΟΧΙ ή ΝΑΙ του Δημοψηφίσματος της 5ης Ιουλίου 2015

Γράφει η Όλγα Ν. Τσιπτσέ

Ακούω πολλά αυτό τον καιρό. Πολλά, τρομακτικά, διαφορετικά και και! Κινδυνολογίες, τρομολαγνείες και ό,τι άλλο μπορεί να φανταστεί ανθρώπινος νους! "Θα καταστραφούμε!" "Θα μας διώξουνε από την ΕΕ" "Θα πεινάσουμε" ΘΑ ΘΑ ΘΑ! Όχι πλέον από πολιτικούς αλλά από όλους τους "ειδήμονες".

Δεν είμαι οικονομολόγος, νομικός είμαι, όμως δε βλέπω να μπορεί να γίνει κάτι χειρότερο, από αυτό που ζούμε όλα τα 6 τελευταία έτη! 

Υπάρχουν όμως και κάποια αποτελέσματα που δεν έχουμε δει ακόμη. Τι θα γίνει τελικά αν ΔΕ ΔΕΧΤΟΥΜΕ να υπογράψουμε μια τόσο επαχθή συμφωνία; Τι θα γίνει αν ΔΕΝ κάνουμε τελικά άλλη μια κολουτούμπα; Τι θα γίνει αν τελικά δούμε και μία άλλη εναλλακτική;

Παραθέτω μερικά άρθρα προς ενημέρωση και ας αποφασίσει ο λαός, σήμερα, την Κυριακή, σε 3,5 χρόνια. Ας δούμε και κάτι άλλο! Κάτι διαφορετικό! Αφού όλα τα προηγούμενα απέτυχαν κατά κράτος!

S&P, MΟΟDY'S ΚΑΙ FITCH ΤΟ "ΦΩΝΑΖΟΥΝ": "ΔΕΝ ΧΡΕΟΚΟΠΕΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΝ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΣΕΙ ΤΟΥΣ ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ ΤΗΣ"

Στον αποήχο των απειλών, όπως αυτή του ανεκδιήγητου Πολωνού προέδρου της ΕΕ, Νόναλντ Τουσκο, που απειλούσε την Ελλάδα ότι "'Η θα συμφωνήσει με τις απαιτήσεις των δανειστών μέχρι τη Δευτέρα ή θα χρεοκοπήσει", η απάντηση που δίνουν οι ξένοι οίκοι αξιολόγησης είναι ότι ΚΑΝΕΙΣ δεν μπορεί να πτωχεύσει την Ελλάδα, από τους νυν δανειστές.

Ούτε η ΕΚΤ,  ούτε οι χώρες του Eurogroup, ούτε φυσικά το ΔΝΤ. Ο λόγος; Αυτός που ξέρουν όλοι, αλλά έντεχνα το κρύβουν: Δεν υπάρχει νομικό πλαίσιο για την πτώχευση μίας χώρας από μία άλλη χώρα! Δεν υπάρχει τίποτα που να καθορίζει τι θα συμβεί αν η Ελλάδα αρνηθεί να πληρώσει τα επαχθή δάνεια.

Αντίθετα με το 2012 που το χρέος ήταν προς τους ιδιώτες και η μη αποπληρωμή του θα μπορούσε να οδηγήσει σε μία κατάσταση ανάλογη με της Αργεντινής, καθώς οι ιδιώτες πιστωτές μπορούσαν να προσφύγουν σε διεθνή δικαστήρια και να ζητήσουν τα λεφτά τους κατάσχοντας εθνικά περιουσιακά στοιχεία, τώρα απλώς δεν υπάρχει μία τέτοια δυνατότητα για κανέναν από τους λεγόμενους, "θεσμούς"!

Τόσο απλά.

Μπορούν να κάνουν πολλά μέσω ΕΚΤ, αλλά όχι κρίσιμα: Δεν μπορούν να μας αναγκάσουν να επιστρέψουμε τα λεφτά που έδωσαν στις τράπεζές τους το 2012, αντικαθιστώντας το χρέος μας προς αυτούς και χρεώνοντάς μας ανάλογα.

Αυτό "ξέχασαν" να το πούνε στους λαούς τους και στα Κοινοβούλια των χωρών τους όταν ψήφιζαν νόμους δανειοδότησης της Ελλάδας, απλώς και μόνο για να πληρωθούν οι τράπεζές τους.

Για να πάμε σε μια άλλη απλή περίπτωση οικεία στους ενασχολούμενους με την άμυνα, οι πιστώσεις FMS των ΗΠΑ είναι δάνεια που δίνονται για να αγοράζονται αμερικανικά όπλα.

Ορισμένα κράτη δεν πλήρωσαν ποτέ τα δάνεια αυτά για διάφορους λόγους, π.χ. γιατί άλλαξαν γεωστρατηγικό στρατόπεδο. Τέθηκε ποτέ θέμα πτώχευσής τους από τις ΗΠΑ;Ποτέ! Γιατί δεν υπάρχει νομικό πλαίσιο για κάτι τέτοιο.

Και σε τελική ανάλυση τι σημαίνει "χρεοκοπία" μιας χώρας από μία άλλη χώρα; Ας μας πει ο Ν.Τουσκ ή ο κάθε γραφειοκράτης των Βρυξελλών τι σημαίνει "χρεοκοπία" πέρα από την τυπική χρεοκοπία που βιώνει η χώρα από το 2010 και την ουσιαστική που βιώνει από το 1989;

Ο ίδιος ο διεθνούς φήμης οικονομολόγος Τζόσεφ Στίγκλιτς, αλλά και οι ξένοι οίκοι, όπως η S&P, η Fich και η Moody's σε διαδοχικές εκθέσεις τους έχουν δηλώσει τις τελευταίες ημέρες ότι ΔΕΝ υπάρχει χρεοκοπία για την Ελλάδα με την τυπική έννοια του όρου, αν δεν πληρωθεί το ΔΝΤ ή οι Ευρωπαίοι δανειστές.

Και αυτό γιατί κανένα κράτος δεν μπορεί να πτωχεύσει κανένα άλλο, ούτε κανένας διεθνής οργανισμός δεν προβλέπεται να πτωχεύσει ένα κράτος! Το αντίθετο θα ίσχυε αν οι πιστωτές μας ήταν ιδιώτες και δεν είχε μεταβιβαστεί το χρέος το 2012.

Αναφερόμενος στην περίπτωση μη πληρωμής των δανειστών από την Ελλάδα ο Τ.Στίγκλιτς γράφει στο «Project Syndicate».

"Δεν υπάρχει ενιαίος νόμος για το χρέος, ούτε δυνατότητα μιας χώρας να πτωχεύσει μία άλλη".

Στις 15 Ιουνίου η Standard & Poor's δημοσιοποίησε έκθεση σύμφωνα με την οποία η μη καταβολή των 6,7 δισ. ευρώ που οφείλει η Ελλάδα στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα τον Ιούλιο και τον Αύγουστο δεν σημαίνει χρεοκοπία και δεν θα θα θεωρηθεί από τον οίκο ως κήρυξη επιλεκτικής χρεοκοπίας!

Όπως εξηγεί Standard & Poor's - άποψη που έχει εκφράσει και η Moody's- δεν θεωρεί ότι ένα κράτος κηρύσσει πτώχευση εάν δεν προχωρήσει στην αποπληρωμή δόσης σε πιστωτές του λεγόμενου επίσημου τομέα, όπως είναι το ΔΝΤ, η ΕΚΤ ή η Παγκόσμια Τράπεζα. Επομένως, η S&P σε μια τέτοια περίπτωση δεν θα υποβαθμίσει την Ελλάδα στην κατηγορία επιλεκτική χρεοκοπία (selective default).

Ούτε εάν η Ελλάδα δεν καταβάλει το οφειλόμενο ποσό στην ΕΚΤ, "ο Standard & Poor's δεν θα υποβαθμίσει το κρατικό αξιόχρεο της Ελλάδας σε 'SD' (σ.σ. selective default, επιλεκτική χρεοκοπία)".

«Εξ όσων γνωρίζουμε, η ΕΚΤ διακρατεί το σύνολο των κρατικών ομολόγων τα οποία είχε λάβει κατά τη διάρκεια της ανταλλαγής τους το 2012. Αυτός είναι ο λόγος που η μη εξόφληση των ομολόγων δεν θα επηρεάσει άμεσα τους ιδιώτες πιστωτές", επιχειρηματολογεί ο S&P.

Αυτά τα γνωρίζει η κυβέρνηση και για τον λόγο αυτό εκ του ασφαλούς παίζει "σκληρό" παιχνίδι-και καλά κάνει.

Τα χρονοδιαγράμματα των πληρωμών είναι τα εξής: 1,6 δισεκ. ευρώ στο ΔΝΤ ως την 30ή Ιουνίου, 6,7 δισεκ. ευρώ στην ΕΚΤ σε δύο δόσεις, την πρώτη, ύψους 3,45 δισεκ. ευρώ, την 20ή Ιουλίου και τη δεύτερη, ύψους 3,2 δισεκ. ευρώ, έως την 20ή Αυγούστου.

Αυτά χωρίς συμφωνία που να προβλέπει "κούρεμα" του χρέους, ΔΕΝ θα πληρωθούν.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

 

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΚΑΙ ΑΥΤΟ:

Κρούγκμαν: Ο Τσίπρας κάνει το σωστό για δύο λόγους

krougkman 381

Υπέρ της απόφασης Τσίπρα για δημοψήφισμα τάσσεται με άρθρο του στους New York Times ο Πολ Κρούγκμαν σημειώνοντας ότι ο Τσίπρας μοιάζει απρόθυμος να αυτοκτονήσει όπως τα κόμματα της κεντροδεξιάς, υποκύπτοντας στις απαιτήσεις της Τρόικα. Σημειώνει ότι το να οδηγήσουν οι δανειστές και οι κυβερνήσεις τα πράγματα στα άκρα ήταν μια κίνηση τερατώδους βλακείας και ότι ο Έλληνας Πρωθυπουργός κάνει το σωστό, εξηγώντας τους λόγους.

Γράφει ο νομπελίστας οικονομολόγος:

«Έως τώρα, κάθε προειδοποίηση για μια επερχόμενη διάσπαση της ευρωζώνης είχε αποδεχτεί λάθος.

Οι κυβερνήσεις, ό,τι κι αν λένε προεκλογικά, μετεκλογικά υποκύπτουν στις απαιτήσεις της τρόικα. Στο μεταξύ, η ΕΚΤ προχωράει σε ενέργειες για να καθησυχάσει τις αγορές. Αυτή η διαδικασία κράτησε το νόμισμα ενιαίο, όμως διαιωνίζει την βαθειά και καταστροφική λιτότητα – χωρίς να αφήνει έστω και ελάχιστο χώρο στην ανάπτυξη, καθώς μερικά τρίμηνα μέτριας ανάπτυξης επισκιάζουν το τεράστιο κόστος πέντε χρόνων ανεργίας.

Όσον αφορά το πολιτικό σκέλος της υπόθεσης, ο μεγάλος χαμένος αυτού του προτσές υπήρξαν τα κόμματα της κεντροαριστεράς, που η συναίνεσή τους στην σκληρή λιτότητα – και η αναγκαστική εγκατάλειψη κάθε «κόκκινης γραμμής» που υποτίθεται ότι υπερασπίζονταν – τους έχει προκαλέσει πολύ μεγαλύτερη ζημιά απ’ ότι στα κόμματα της κεντροδεξιάς.

Μου φαίνεται ότι η τρόικα – νομίζω ότι είναι πια ώρα να σταματήσουμε να προσποιούμαστε ότι έχει αλλάξει κάτι, και να χρησιμοποιήσουμε το παλιό όνομα – περίμενε, ή τουλάχιστον ήλπιζε, ότι η περίπτωση της Ελλάδας θα αποτελούσε μια επανάληψη του ίδιου σεναρίου. Ο Τσίπρας είτε θα ακολουθούσε την πεπατημένη, σπάζοντας τον κυβερνητικό συνασπισμό και πιθανότατα εξαναγκαζόμενος σε μια συνεργασία με την κεντροδεξιά, ή η κυβέρνησή του θα έπεφτε. Και αυτό ακόμα ενδέχεται να συμβεί.

Αλλά τουλάχιστον προς το παρόν ο Τσίρας μοιάζει απρόθυμος να αυτοκτονήσει. Αντιθέτως, βρισκόμενος αντιμέτωπος με ένα τελεσίγραφο της τρόικας, αποφάσισε να προχωρήσει σε δημοψήφισμα για το αν πρέπει να αποδεχτεί την πρόταση των δανειστών.

Λόγω αυτής της κίνησης κυριαρχεί μια φιλολογία ότι είναι ανεύθυνος, όμως, στην πραγματικότητα, κάνει το σωστό για δύο λόγους:

Πρώτον, αν κερδίσει το δημοψήφισμα, η ελληνική κυβέρνηση θα έχει ενδυναμωθεί από τη δημοκρατική νομιμοποίηση, που ακόμα, νομίζω, μετράει στην Ευρώπη. (Και αν δεν μετράει, είναι κάτι που πρέπει να ξέρουμε, επίσης).

Δεύτερον, μέχρι τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ βρισκόταν στριμωγμένος πολιτικά, με τους ψηφοφόρους να είναι έξαλλοι με τις ολοένα και μεγαλύτερες απαιτήσεις για λιτότητα αλλά παράλληλα απρόθυμοι να εγκαταλείψουν το ευρώ. Ήταν πάντα δύσκολο να δει κανείς πώς και οι δύο επιθυμίες θα μπορούσαν να ικανοποιηθούν – και είναι ακόμα δυσκολότερο τώρα. Στην πραγματικότητα, το δημοψήφισμα αναγκάζει τους ψηφοφόρους να θέσουν τις προτεραιότητές τους, και να δώσουν στον Τσίπρα ένα μήνυμα να κάνει ότι χρειάζεται σε περίπτωση που η τρόικα συνεχίσει να απαιτεί τα πάντα.

Κατά τη γνώμη μου, επρόκειτο για μια κίνηση τερατώδους βλακείας των κυβερνήσεων των πιστωτριών χωρών και των θεσμών να ωθήσουν τα πράγματα σε αυτό το σημείο. Όμως το έκαναν, και δεν μπορώ ούτε κατ’ ελάχιστον να κατηγορήσω τον Τσίπρα που μεταβίβασε την απόφαση στους πολίτες, αντί για αυτούς.»

lifo

 

 

 

ΚΑΙ ΑΥΤΟ:

Άρθρο του Κ. Βαξεβάνη στη DIE ZEIT: Στην Ελλάδα αρχίζει να χαράζει η μέρα του ανθρώπου που δεν έχει τίποτα να χάσει παρά μόνο την αξιοπρέπεια του

Ο πατέρας μου ζει την έννατη δεκαετία της ζωής του. Αυτό σημαίνει πως σε ένα ιστορικό και όχι βιολογικό μέτρημα, έχει ζήσει ένα παγκόσμιο πόλεμο, έναν εμφύλιο πόλεμο στη χώρα και δύο δικτατορίες. Έζησε πάνω από έξι δεκαετίες δουλεύοντας ως οικοδόμος σε πρωτόγονες συνθήκες, κατάφερε να σπουδάσει τρία παιδιά και πρόσφατα κόντεψε να πεθάνει όταν κατέφυγε σε ένα δημόσιο ελληνικό νοσοκομείο και έμεινε στην ουρά με εκατοντάδες συνανθρώπους του μέχρι να τον εξετάσουν.

Έζησε όλη του τη ζωή θεωρώντας πως έχει σημασία να πορεύεται με αξιοπρέπεια, σα να ήταν αυτή η αξιοπρέπεια το κλειδί για έναν ειδικό παράδεισο. Καμιά φορά μου διηγείται ιστορίες από το παρελθόν που με τρομάζουν παρότι έχω γυρίσει όλο τον κόσμο ως πολεμικός ανταποκριτής από το 1991 ως σήμερα.

Πάνω από τη μισή του ζωή την πέρασε όπως και η πλειοψηφία των ελλήνων κατατετρεγμένος, με την απειλή πολιτικών διώξεων και εξορίας. Η οικογένειά του πολέμησε τους Ναζί, αλλά την Ελλάδα έμελλε να την κυβερνήσουν τα επόμενα χρόνια οι συνεργάτες των Ναζί, παρότι άλλοι την απελευθέρωσαν. Η απειλή πως μπορεί τη χώρα να την καταλάβουν κάποιοι “κομμουνιστές” δικαιολόγησε εκατοντάδες εγκλήματα. Ο πατέρας μου όπως και οι συνομήλικοί του τα έζησε όλα.

Οι αντιδημοκράτες έγιναν ξαφνικά υπερασπιστές της Δυτικής Δημοκρατίας επειδή υπήρχε η κομμουνιστική απειλή, κατέκλεψαν τη βοήθεια του Σχεδίου Μάρσαλ για την αναστύλωση της χώρας, δεν απαίτησαν να αποζημιωθεί η χώρα για τις πολεμικές καταστροφές αφού για πολλές από αυτές ήταν οι ίδιοι συμμέτοχοι και αφού κυβέρνησαν επί δεκαετίες έφαγαν και τις κοινοτικές επιχορηγήσεις της Ευρωπαικής Ένωσης.

Απ ό,τι θυμάμαι ο πατέρας μου δεν χόρεψε ποτέ συρτάκι, δεν τραγούδησε ανέμελα σε παραλίες, δεν κατανάλωσε περισσότερα από όσα παρήγαγε, όπως του αποδίδουν τα στερεοτυπικά σχήματα που χρησιμοποιούν ακόμη και ξένοι ηγέτες εναντίον της Ελλάδας. Αναγνωρίζω πολλές φορές στο πρόσωπό του έναν έλληνα Ζορμπά αλλά αυτός δεν είναι της ανεμελιάς και του γλεντιού,είναι της αξιοπρέπειας και του φιλότιμου, μιας λέξη που δεν υπάρχει σε άλλες γλώσσες.

Δεν κράτησε ποτέ κακία στους ξένους. Ούτε στους Γερμανούς που ισοπέδωσαν τη χώρα, ούτε στους Αμερικανούς που επέβαλαν την κυριαρχία τους. Ούτε καν στους Τούρκους με τους οποίους υπάρχει προαιώνια αντιπαλότητα στην Ελλάδα. Τα καλοκαίρια, αν κάποιος ξένος καθίσει δίπλα του αισθάνεται την ανάγκη να τον κεράσει γιατί έκανε την τιμή να επισκεφτεί τη χώρα του.

Τα τελευταία πέντε χρόνια ο πατέρας μου, μου τηλεφωνεί σχεδόν κάθε μέρα από τη Λέσβο όπου μένει, για να με ρωτήσει τι θα γίνει με τη χώρα. Αν θα καταρρεύσουμε, αν τα εγγόνια του θα γίνουν δούλοι, αν ζούμε τον Γ Παγκόσμιο Πόλεμο, αν ισχύουν όσα λένε τα τηλεοπτικά κανάλια που ανήκουν στη διεφθαρμένη ελίτ της χώρας. Ζει όπως όλοι οι έλληνες άλλωστε, με τον χειρότερο φόβο που υπάρχει.Τον αόριστο φόβο που περικλείει τα πάντα, που μπορεί να φέρει τα χειρότερα που δεν γνωρίζεις. Περιμένει την ώρα της καταστροφής της χώρας και όπως όλοι οι έλληνες πια ,εύχεται ακόμη και αυτή την καταστροφή από το συνεχές μαρτύριο που ανακυκλώνεται στο όνομα ενός κατασκευασμένου ενοχικού.

Κάπου εδώ θα τελειώσω με τον πατέρα μου και θα πάρω τη σκυτάλη εγώ. Αυτή η επικείμενη καταστροφή δεν είναι τίποτα άλλο από την απόδειξη αναποτελεσματικότητας της Ευρώπης. Δεκαετίες μετά τη δημιουργία της ενιαίας Ευρώπης, το μόνο που διαχέεται στον Ευρωπαικό Νότο είναι ο φόβος και η φτώχεια. Η Ευρωπαική Ένωση αποτυγχάνει κάθε μέρα να επιδείξει τα μεγάλα της ιδεώδη, την αλληλεγγύη, την ενιαία αντιμετώπιση των προβλημάτων. Σαν ξεπεσμένος λογιστής κρατάει ένα τεφτέρι στο οποίο περιγράφει τις ζωές και τις ανάγκες των ανθρώπων.

Αυτή η Ευρώπη αναπαράγει κάθε μέρα το δομικό της, το κατασκευαστικό της λάθος. Φτιάχτηκε με μοναδικό κοινό στοιχείο το νόμισμα, που κάλυψε φτιαχτά μια σειρά από ανισότητες. Τίποτα άλλο δεν είναι κοινό. Αυτά τα λάθη κατασκευής καλύπτονται κάθε μέρα πίσω από στερεοτυπικές κατασκευές, πως η Ευρώπη δεν μπορεί να προχωρήσει γιατί φταίνε οι κακοί έλληνες, ή οι τεμπέληδες Ισπανοί, ή οι αυταρχικοί Γερμανοί. Η αλήθεια είναι άλλη. Η Ευρώπη είναι σε κρίση γιατί  οι κυβερνήσεις ανέλαβαν να κάνουν δημόσια τα χρέη των Τραπεζών. Παρότι οι νόμοι της αγοράς θα επέβαλαν να κλείσουν οι ζημιογόνες επιχειρήσεις, δηλαδή οι Τράπεζες, ένα άλλο στερεοτυπικό κατασκεύασμα πως “οι τράπεζες δεν γίνεται να καταρρεύσουν” κρατάει την Ευρώπη σε συνεχή κρίση με το πληρώνει τα σπασμένα της επιπολαιότητας και της κερδοσκοπίας των Τραπεζών.

Η Ελλάδα δεν μπορεί να πληρώσει το χρέος με όποιο τρόπο και αν δημιουργήθηκε (αυτό είναι  μια μεγάλη κουβέντα). Η τιμωρία της Ελλάδας δεν αποκαθιστά τις οικονομικές ισορροπίες. Η χώρα είναι ισοπεδωμένη, έχει πέσει σε ύφεση από τα χρόνια λιτότητας εξαιτίας των λάθος συνταγών που τις επέβαλαν οι Ευρωπαίοι. Αντί σήμερα να αναγνωρίσουν το λάθος, επεκτείνουν τη συνταγή. Ακόμη και όσοι μπορούν να επενδύσουν δεν το κάνουν κάτω από το κλίμα ανασφάλειας που δημιουργούν Σόιμπλε και Νταιζελμπλουν με τις συνεχείς δηλώσεις για Grexit.

Η έξοδος της Ελλάδας από την Ευρώπη θα δημιουργήσει ένα ντόμινο καταστροφής. Το 2008 κατέρρευσε μια Τράπεζα στις ΗΠΑ και μαζί της κατέρρευσε η παγκόσμια οικονομία. Σκέπτεστε τι θα γίνει αν καταρρεύσει μια χώρα;

Η λύση δεν είναι η τιμωρία ή η έξοδος της Ελλάδας που θα απειλήσει τη σταθερότητα, αλλά να λυθεί το μεγάλο πολιτικό πρόβλημα της Ευρώπης.Ο τρόπος που λειτουργεί ψευδοενιαία. Όπως η Γερμανία δεν είχε δίκιο στον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο, μπορεί να μην έχει και τώρα. Δεν υπάρχει ευρωπαική προοπτική αν αυτοδιαψευστεί η ίδια η ικανότητα της Ευρώπης να λειτουργήσει με όλες τις αξίες της και όχι μόνο με τα κεφάλαια.

Δεν ξέρω ποια θα είναι η επόμενη μέρα, αλλά στην Ελλάδα αρχίζει να χαράζει η μέρα του ανθρώπου που είναι σε απόγνωση.Δεν έχει πλέον τίποτα να χάσει εκτός από αυτό που για τον πατέρα μου είναι το κλειδί του ειδικού Παραδείσου: την αξιοπρέπεια.”

koutipandoras.gr

 

Σας έδωσα αυτά. Βρείτε και την 7σέλιδη "συμφωνία" των ΘΕΣΜΩΝ και αποφασίστε για τη Κυριακή!

Μη ξεχνάτε! ΦΟΒΑΜΑΙ ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ ΟΜΩΣ ΑΚΟΜΗ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΦΟΒΑΜΑΙ ΤΟ ΓΝΩΣΤΟ!!!!!!!

 

 

Το τέλος της κομματικής εφηβείας, η αρχή της κυβερνητικής ενηλικίωσης∙ και αυτό ισοδύναμο το λες…

Γράφει ο Δικηγόρος Θεσσαλονίκης Σπύρος Στατήρης Spiros

Να ξεκινήσω από την «ευγενική» και αφελή παραδοχή, ότι μια κυβέρνηση με γνήσιο προσανατολισμό προς τα αριστερά ήταν ζητούμενο επί πολλά έτη. Θέλετε η χρονισμένη ανεκπλήρωτη προσδοκία της δεκαετίας του ’80 - υπενθυμίζω, βέβαια, σφήνα εδώ, ότι το 1981 το γνωστό αμερικανικό περιοδικό “Time” είχε κυκλοφορήσει τεύχος με εξώφυλλο τον Ανδρέα Γ. Παπανδρέου και τίτλο “Greeceswingsleft”, δηλαδή «η Ελλάδα ρέπει αριστερά», αλλά φευ - θέλετε οι απανωτοί εσφαλμένοι χειρισμοί των κυβερνήσεων της τελευταίας 5ετίας που έδωσαν άλλο νόημα και περιεχόμενο σε λέξεις όπως φόροι, βάρη, ανεργία, φτώχεια, εξαθλίωση; Όπως και να ‘χει, φάνηκε ότι το πλήρωμα του χρόνου πλησίαζε για έναν πολυτασικό ΣΥΡΙΖΑ, του οποίου η διαπραγματευτική δεινότητα με τους εταίρους, αλλά και η ικανότητα άσκησης πολιτικής στο εσωτερικό σύντομα θα αποδεικνύονταν στην πράξη.

Γράφω, δε, αυτές τις γραμμές εν αναμονή - πλέον πιο συγκεκριμένα απ’ ότι άλλες φορές - μιας συμφωνίας επί τη βάσει προτάσεων της ελληνικής πλευράς, με βάρη για την ελληνική κοινωνία περί τα 8 δις €. Όπως συνηθίζεται όλο αυτό τον καιρό, πόσω μάλλον τώρα, οι εκτιμήσεις και τα σχόλια περί της επικείμενης συμφωνίας κινούνται εν πολλοίς μεταξύ «Βατερλώ» και «ισορροπημένης, βιώσιμης συμφωνίας». Για να είμαστε, δε, και απολύτως ειλικρινείς, ενώ πολλοί, από την μια πλευρά, έχουν μιλήσει για διαφαινόμενη συμφωνία που προσιδιάζει σε κόλαφο και παραίτηση άνευ όρων,  κανείς από την άλλη πλευρά του Ρουβίκωνα δεν ψέλλισε ούτε παρ’ ελπίδα ότι πρόκειται για διαπραγματευτική επιτυχία.

Κάπου εδώ έρχεται η δική μου παρέμβαση, πολλοστή τον τελευταίο καιρό, αλλά τι να κάνω που αυτός είναι ο δικός μου τρόπος διαχείρισης κρίσεων. Είμαστε, λοιπόν, στο τελικό στάδιο μιας 5μηνης διαπραγμάτευσης που μας έχει κάνει τα νεύρα και την οικονομία τσατάλια. Και, όχι, δεν θα σχολιάσω - ακόμη - τη συμφωνία επί χάρτου, διότι δεν έχει και πολύ νόημα πριν κλειδώσει ο,τιδήποτε.

Κρατάω, ωστόσο, το εξής από την μακρά και επίπονη και διδακτική εμπειρία της Έκτακτης Συνόδου Κορυφής τη Δευ 22.06.2015: τελικά ΚΑΙ ο Αλέξης (και οι συν αυτώ) στην Ευρώπη ήθελαν να παρα-μείνουν, έτσι;849856 bonetti01tsipjunker1434969876 1

Διότι, αν αυτό το ίδιο παρεάκι και επαναλαμβάνω, συγκεκριμένα και όχι τυχαία, δηλαδή, ο Αλέξης και οι συν αυτώ (που δεν ξέρω καν αν είναι τόσοι νοματαίοι, όσοι και στο γνωστό δημώδες άσμα), επιδίωκαν πραγματικά και γνήσια την ηρωική έξοδο, τότε, τα διαφαινόμενα μέτρα, επί τη βάσει των δικών μας ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ προτάσεων όπως αυτές παρουσιάστηκαν τη Δευ 22.06, είναι βούτυρο στο ψωμί της αλαλάζουσας «ανατρεπτικής» Συγκυβέρνησης, η τέλεια αφορμή για ρήξη, το ιδανικό κλέφτικο σφύριγμα για να ξεκινήσουν οι χοροί με νταούλια και ζουρνάδες και γλέντια με πεντοχίλιαρα-«πετσετάκια»… 

Κοντός ψαλμός αλληλούια, σύντροφοι. Μέχρι και τη λήξη αυτού του τελευταίου σταδίου της διαπραγμάτευσης, δηλαδή μέχρι της 30.06, «ημέρα κρίσης», το κρατούμενο είναι ένα: «καλοί» οι τακτικισμοί, «καλά» τα γαλαντόμα προγράμματα τύπου Θεσσαλονίκης, «καλή» η διαγραφή του Μνημονίου με ένα νόμο σε ένα άρθρο, αλλά όλα τα «καλά» δυστυχώς έχουν και ένα τέλος. Εδώ, μάλιστα, στη δική μας «ιστορία», το τέλος αυτό για κάποιους συμπίπτει με τον αποχαιρετισμό της αμέριμνης κομματικής εφηβείας τους και, ίσως(;), με την αρχή της κυβερνητικής ενηλικίωσής τους.

ΥΓ: Λίγο πριν τη δημοσίευση του παρόντος, έχουν φουντώσει και πάλι τα σενάρια περί μη συμφωνίας, λόγω μη αποδοχής ισοδύναμων μέτρων από την πλευρά της Τρόικας/ Θεσμών. Δεν αλλάζω ούτε γραμμή και, ίσα ίσα, περιμένω τον ώριμο (;) Αλέξη και τους συν αυτώ να παραμείνουν συνεπείς.  

sintagma evropi 708

φώτος από google

Mια διαφορετική κατασκήνωση, αλλιώς arctic camp

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ τι συμβαίνει το καλοκαίρι βόρεια του Αρκτικού κύκλου; Πώς η επιστήμη κι η μαγεία της φύσης συνδυάζονται με την καθημερινή ζωή των ανθρώπων της περιοχής;”.Με αυτά τα ερωτήματα, η eduACT, “προκαλεί” το ενδιαφέρον των παιδιών και τα προσκαλεί να γνωρίσουν τα φιορδ, τον ήλιο του Μεσονυκτίου και την ιστορία των Βίκινγκς. Πώς; Με τη δωρεάν συμμετοχή τους στην κατασκήνωση Arctic camp στο Μπόντο της Νορβηγίας, από τις 9 έως τις 16 Αυγούστου.Οι μαθητές που θα συμμετάσχουν στην κατασκήνωση θα είναι πέντε και θα επιλεγούν με κλήρωση.Η διαδικασία, όπως ανακοινώθηκε από την eduACT απαιτεί να αποστείλουν οι ενδιαφερόμενοι μέχρι τις 21/6/2015 ένα σύντομο κείμενο (έκτασης μέχρι 150 λέξεων) στο email:Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. με τις προτάσεις τους για το πώς η επιστήμη και η τεχνολογία της καθημερινής μας ζωή μπορούν να αξιοποιηθούν προκειμένου να γίνει πιο ελκυστικό το ελληνικό σχολείο.Όλες οι προτάσεις που θα κατατεθούν, εντός της προθεσμίας, θα γίνουν δεκτές και θα συμμετέχουν στη διαδικασία επιλογής. Στη συνέχεια, οι 20 προτάσεις, οι οποίες θα ξεχωρίσουν, θα λάβουν μέρος σε κλήρωση, όπου και θα προκύψουν οι πέντε νικητές. Παράλληλα, οι 20 αυτές προτάσεις, που θα λάβουν μέρος στην κλήρωση, θα δημοσιευτούν και στο site της eduACT.


Όροι Συμμετοχής:Στην κλήρωση μπορούν να λάβουν μέρος παιδιά, ηλικίας 14-17 ετών.Για να συμμετάσχει κάποιος στην κλήρωση, πρέπει το email που θα στείλει με το κείμενό του να έχει τίτλο “Συμμετοχή στο Arctic Camp 2015”, το ονοματεπώνυμο, την ηλικία του παιδιού και στοιχεία επικοινωνίας.Η eduACT καλύπτει μόνο τα έξοδα συμμετοχής στο Camp κι όχι τα μεταφορικά από/προς Νορβηγία και τυχόν λοιπά έξοδα.

Οι Θεσσαλονικείς θέλουν συμφωνία και παραμονή στο ευρώ πάση θυσία

Ένθερμοι υποστηρικτές του ευρώ εμφανίζονται οι Θεσσαλονικείς, την ώρα που, στην πλειοψηφία τους, λένε όχι σε πρόωρες εκλογές και επιζητούν συμφωνία με τους εταίρους της χώρας. broken euro

Τα στοιχεία αυτά προκύπτουν από έρευνα που διενήργησε η εταιρεία δημοσκοπήσεων Interview, για λογαριασμό του Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης, μεσούσης της επίπονης διαπραγμάτευσης της κυβέρνησης με τους εταίρους.       logobeth

Η έρευνα, που πραγματοποιήθηκε σε δείγμα 807 ατόμων (505 επιχειρήσεις-μέλη του ΒΕΘ και 302 καταναλωτές) το διάστημα από 10 έως 12 Ιουνίου, αποκαλύπτει όσα σκέφτονται οι Θεσσαλονικείς για την οικονομική συγκυρία που αντιμετωπίζει η χώρα, αλλά και για τις πολιτικές εξελίξεις, που εναλλάσσονται με καταιγιστικούς ρυθμούς.

Ηχηρό μήνυμα για την εξέλιξη των διαπραγματεύσεων δίνει το 45% των συμμετεχόντων επιχειρηματιών στην έρευνα, καθώς απαντά πως η διαπραγματευτική τακτική που ακολουθεί η κυβέρνηση είναι προς την λάθος κατεύθυνση, ενώ το 30% απαντά πως είναι προς τη σωστή. Μάλιστα το 70% των επιχειρηματιών απαντά ότι η κυβέρνηση πρέπει να έρθει σε συμφωνία με τους εταίρους, ενώ μόλις το 18% είναι υπέρ της ρήξης.

Στην ερώτηση «σε περίπτωση παραβίασης των ‘κόκκινων’ γραμμών της κυβέρνησης, θεωρείτε ότι πρέπει να πάμε σε πρόωρες εκλογές;» το 70% απάντησε αρνητικά σε αυτό το ενδεχόμενο και το 19% θετικά. 

Υπέρμαχοι του ευρώ εμφανίζονται οι συμμετέχοντες, στην έρευνα, επιχειρηματίες καθώς το 85% απάντησε ότι η χώρα πρέπει να παραμείνει στο ευρώ πάση θυσία, ενώ μόλις ένας στους δέκα εμφανίζεται να επιθυμεί να βρεθεί η χώρα εκτός ευρωζώνης.

Συνεπείς στις υποχρεώσεις της προς τους δανειστές επιθυμεί να είναι η χώρα το 60% των ερωτηθέντων, την ώρα που το 25% απαντά ότι δεν θα πρέπει να πληρωθεί το χρέος της Ελλάδας.

Οι απολύσεις δίνουν και παίρνουν

Παρά το γεγονός ότι για το επόμενο εξάμηνο, οκτώ στους δέκα βιοτέχνες προσανατολίζονται να κρατήσουν το προσωπικό που απασχολούν, εντούτοις οι απολύσεις από την αρχή του έτους δίνουν και παίρνουν. Είναι ενδεικτικό ότι ο μέσος όρος των εργαζομένων που απολύθηκαν από την αρχή του έτους αγγίζει τους 2,19 ανά επιχείρηση.

Στο μεταξύ, για μείωση του τζίρου τους από την αρχή του έτους κάνουν λόγο έξι στους δέκα επιχειρηματίες (64%), καμία μεταβολή διαπίστωσε το 27% και αύξηση το 9%. Για το επόμενο εξάμηνο το 58% βλέπει μείωση τζίρου, το 11% αναμένει αύξηση, ενώ καμία μεταβολή προβλέπει ότι θα έχει το 31%.


Απαισιόδοξο για το μέλλον της επιχείρησης του εμφανίζεται το 75%, ενώ αισιόδοξο, πολύ έως αρκετά, είναι το 25%.

Θετικά αποτελέσματα εκτιμούν επτά στους δέκα ότι έχει η ρύθμιση οφειλών σε 100 δόσεις προς το Δημόσιο και τα ασφαλιστικά ταμεία, ενώ αρνητικοί εμφανίζονται δύο στους δέκα.


Δεν θέλουν να ακούνε για ρήξη

Επτά στους δέκα καταναλωτές (74%) που συμμετείχαν στην έρευνα του ΒΕΘ λένε ναι σε συμφωνία με τους εταίρους, ενώ το 17% επιθυμεί ρήξη.

Η συντριπτική τους πλειοψηφία (ποσοστό 88%) δεν θέλει να ακούει για άλλο νόμισμα παρά μόνο για το ευρώ, ενώ το 66% απαντά ότι θα πρέπει να πληρωθεί το χρέος προς τους δανειστές.

Πολύ σημαντικό εύρημα είναι ότι οι πολίτες σε ποσοστό 68% ζητούν από την κυβέρνηση να μην προχωρήσει σε πρόωρες εκλογές ακόμα κι αν παραβιάσει τις ‘κόκκινες’ γραμμές της. Μάλιστα πέντε στους δέκα (49%) θεωρούν ότι δεν είναι σε καλό δρόμο η κυβέρνηση όσον αφορά στον τρόπο με τον οποίο διαπραγματεύεται, ενώ το 27% εκτιμά ότι είναι προς τη σωστή κατεύθυνση.

Χωρίς τέλος η συρρίκνωση των οικογενειακών εισοδημάτων Για μείωση κατά μέσο όρο κατά 25% του οικογενειακού τους εισοδήματος κάνουν λόγο οι καταναλωτές. Συγκεκριμένα το 50% των ερωτηθέντων απαντά ότι τα έσοδα του έχουν υποστεί μείωση από την αρχή του έτους, ενώ το 45% απαντά ότι έχουν παραμείνει στα ίδια επίπεδα. Μόλις το 5% των συμμετεχόντων είδε βελτιωμένο τον οικογενειακό του προϋπολογισμό.  

Την ίδια ώρα με Λερναία Ύδρα μοιάζει η ανεργία που έχει πλέον εξαπλωθεί στο 65% των νοικοκυριών της Θεσσαλονίκης. Ενδεικτικό της κατάστασης είναι ότι ο μέσος όρος των ανέργων ανά οικογένεια αγγίζει τα 1,55 άτομα. Όπως προκύπτει από την έρευνα το 55% των οικογενειών έχει ένα άνεργο μέλος, το 37% δύο άνεργα μέλη, το 6% τρία, ενώ το 2% τέσσερις και άνω.

177847 graffiti

Απαισιόδοξο για το νοικοκυριό του, το επόμενο εξάμηνο, εμφανίζεται το 45% των ερωτηθέντων, ενώ αντίστοιχο είναι το ποσοστό και εκείνων που πιστεύουν ότι θα παραμείνει στα ίδια επίπεδα. Για καλύτερη κατάσταση του νοικοκυριού του κάνει λόγο το 10%.

Τέλος το 72% των ερωτηθέντων καταναλωτών θεωρεί ότι η ρύθμιση των ληξιπρόθεσμων οφειλών σε 100 δόσεις θα εξυπηρετήσει, ενώ το 14% ότι δεν θα έχει κάποιο αποτέλεσμα.  

φώτος από GOOGLE


Warning: current() expects parameter 1 to be array, null given in /home/zwstithe/public_html/modules/mod_weather_gk4/helper.php on line 333

Θεσσαλονίκη