FB IMG 1432740461817

Το Πουλί με τη Φλογέρα: Ο αγνός αρχέγονος έρωτας

Διαβάζει και σχολιάζει η Όλγα Ν. Τσιπτσέ

Τον περασμένο Ιούνιο, μέσα σε όλες τις απρόοπτες εξελίξεις και πολιτικά δρώμενα, φρέσκο φρέσκο και μόλις τυπωθέν, άρχισα να ξεφυλλίζω το θεατρικό έργο "Το Πουλί με τη Φλογέρα".

Ως συγγραφέας του ολοκαίνουργιου αυτού έργου, υπογράφει ο Άγγελος Λιάπης, ο οποίος γεννήθηκε στο Πευκόφυτο Καστοριάς. Ζει και δημιουργεί στη Θεσσαλονίκη. Είναι πτυχιούχος της Νομικής Σχολής καθώς και του τμήματος Δημοσίου Δικαίου του Α.Π.Θ. και έχει κάνει μεταπτυχιακές σπουδές στο Ποινικό Δίκαιο. Το έτος 1979 εισήλθε στο δικαστικό σώμα και περνώντας από τα στάδια της δικαστικής ιεραρχίας κατείχε μέχρι σήμερα το βαθμό του Προέδρου Εφετών.ΛΙΑΠΗΣ ΑΓΓΕΛΟΣ

.Ως λογοτέχνης θεωρείται γνήσιος εκφραστής της λυρικής ποίησης με εκδόσεις λογοτεχνικών έργων που διακρίνονται για την πηγαία έμπνευση και την ποιότητα του συγγραφικού λόγου. Συμπεριλαμβάνεται: α) στη Λογοτεχνική Δημιουργία της Βορείου Ελλάδος, στην οποία γίνεται καταγραφή και συστηματική παρουσίαση των σπουδαιότερων λογοτεχνών της Βορείου Ελλάδος της χρονικής περιόδου 1875-2007, β) στο Λεξικό της Ελληνικής Διανόησης, που εξέδωσε η Αμφικτιονία Ελληνισμού, γ) στην Ποιητική Ανθολογία Μελών της Ένωσης Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδος, δ) σε ανθολογίες ερωτικής ποίησης, ε) στην Εγκυκλοπαίδεια Βορειοελλαδιτών Λογοτεχνών που εξέδωσε η Μουσική Εταιρεία Βορείου Ελλάδος. Εξέδωσε πλήθος ποιητικών συλλογών που συμπεριλαμβάνονται στα βιβλία του Το φεγγάρι ήταν ένα κορίτσι, Ένα παράθυρο στον ήλιο, Ανθισμένες φλόγες και Τα μονοπάτια των πουλιών. Εξέδωσε επίσης τα βιβλία Τα αλάνια της οδού αμαρτίας και Αθώα ε-γκλήματα. Στο πρώτο περιλαμβάνονται είκοσι πέντε ευθυμογραφήματα που βασίζονται κυρίως σε υποθέσεις που έζησε ο ίδιος υπό τη δικαστική του ιδιότητα και στα οποία απεικονίζεται σε μικρογραφία η καθημερινή ελληνική κοινωνική πραγματικότητα. Στο δεύτερο σκια- γραφείται με γλαφυρότητα η προσωπικότητα ενός χαρισματικού ήρωα που ανακαλύπτει έναν πρωτότυπο και συναρπαστικό τρόπο για να βιώσει με πάθος και ένταση στις πιο απρόσιτες γωνιές του πλανήτη την κάθε στιγμή του.

Για το σύνολο του συγγραφικού του έργου και την προσφορά του στα ελληνικά γράμματα, τιμήθηκε επανειλημμένα από διάφορους πνευματικούς φορείς. Είναι μέλος επιστημονικών και λογοτεχνικών συλλόγων, όπως είναι η Ένωση Λογοτεχνών Β. Ελλάδος, η Εταιρεία Συγγραφέων Β. Ελλάδος και η Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών.

Έχοντας όλο αυτό το φορτίο γνώσεων και εμπειριών, ο συγγραφέας έδωσε τον καλύτερο εαυτό του στο τελευταίο έργο του που είναι και το πρώτο θεατρικό. 

Πρόκειται για την νεραϊδόπλαστη Εριφύλη, τη λυγερή, πεντάμορφη, δροσοπηγή της όρασης, και τον Ορφέα, ένα παλικάρι που με των ματιών τα βόλια το φως σημάδευε και όταν μιλούσε ακούγονταν λουλουδιών φωνές. Δύο νέοι που ανταμώθηκαν, ερωτεύτηκαν και η φλόγα τους γέμισε και πλημμύρισε όλη την πλάση! Ταγμένοι ο ένας για τον άλλο, πάθος και έρωτας και αφοσίωση μέχρι τη στιγμή η θέληση του ανθρώπου πάει κόντρα στο πεπρωμένο. Ο πατέρας της Εριφύλης δίνει το λόγο του να την παντρέψει με τον Πάρη και αν δε γίνει αυτό πρέπει η λυγερή να τον νεκροφιλήσει. Και γίνεται η θέληση του πατέρα και πένθος απλώνεται στις καρδιές των δύο ερωτευμένων, τέτοιο πένθος που φθάνει μέχρι τον Άδη και ξεσηκώνει την νεκρή μητέρα του παλικαριού, η οποία βλέποντας τον μονάκριβό της να σπαράζει, πονά. Ο Ορφέας θέλει να γίνει πουλί που με τη φλογέρα του θα σκόρπιζε λυπητερές μελωδίες σε όλη τη φυσή. Ο άντρας της Εριφύλης, ο Πάρης, δίνει τη λύση στον πόνο της γυναίκας του.

Ένα δυνατό και γεμάτο συναίσθημα 15σύλλαβο που θυμίζει δημοτικά τραγούδια μιας άλλης εποχής. Εικόνες που ξεδιπλώνονται σε κάθε στροφή και μορφοποιούν την ομορφιά των δύο ερωτευμένων, τη φλόγα του έρωτά τους, την απελπισία του χωρισμού. Ένας αλλοτινός έρωτας και ένα απρόσμενο τέλος εκεί που όλα φαίνονταν να έχουν τελειώσει...

Θα μπορούσε κάλλιστα, απόσπασμα του έργου να βρίσκεται και να διδάσκεται στα σχολικά βιβλία. Ο λόγος τρέχει σα ρυάκι, ο ρυθμός και στις 120 περίπου σελίδες του, φθάνει στην τελειότητα. Ακόμη και οι λέξεις διδάσκουν. Λέξεις και εικόνες διδάσκουν ποιότητα, αισθήματα, αξίες που έχουν χαθεί από την εποχή μας, που μοιάζουν τόσο μακρυνές, που έχουν αντικατασταθεί με υλικές και υλιστικές αξίες.

Όπως επισημαίνει, ο ίδιος ο συγγραφέας, "κεντρικό θέμα του έργου είναι ο πρώτος έρωτας, ο αγνός προαιώνιος έρωτας που δε γνωρίζει όρια, φραγμούς και σκοπιμότητες. Που άλλοτε τον συναντάμε στα κελαηδίσματα των πουλιών, άλλοτε στις μοσχοβολιές των αγριολούλουδων και άλλοτε στα χαμόγελα των αγγέλων. Οι πρωταγωνιστές της ιστορίας μας είναι διαποτισμένοι από τη μυστηριώδη αυτή ζωογόνο δύναμη και έκφραση του αγνού, του ωραίου, και του αληθινού που δε θυσιάζεται στο βωμό κάποιων εφήμερων σκοπιμοτήτων που είναι ξένες με την αληθινή ουσία της ζωής και το μεγαλείο της Θείας δημιουργίας".


Warning: current() expects parameter 1 to be array, null given in /home/zwstithe/public_html/modules/mod_weather_gk4/helper.php on line 333

Θεσσαλονίκη